محافظت نمىكند بر آن مگر نبى يا صديق يا شهيد « 1 » . و شيخ صدوق در كتاب ثواب الاعمال از سرور اتقياء جناب امام رضا عليه آلاف التحية و الثناء روايت نموده كه آن حضرت فرموده : من قرأ آية الكرسي بعد كل صلاة لم يضره ذو حمة « 2 » . يعنى كسى كه تلاوت كند آية الكرسى را بعد از هر نمازى ضرر نمىرساند به او صاحب سمى ، يعنى به بركت تلاوت آية الكرسي بعد از هر نماز دفع ضرر هر صاحب سمى مثل عقرب و نحو آن از او مىشود ، و همين حديث را ثقة الاسلام در باب فضل القرآن « 3 » روايت فرموده . و در فصل ثانى از فصول مذكوره در باب دهم از مكارم الاخلاق روايت نموده از جناب رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله كه فرموده : من قرأ آية الكرسي في دبر صلاة مكتوبة لم يمنعه من دخول الجنة الا الموت « 4 » . بدان كه مهم در اين مقام معرفت آية الكرسي است نظر به اين كه آية الكرسي وارد شده است در تعقيب نمازها و نماز هديه ميت و در غالب صلوات مندوبه ، بلكه بسيارى از موارد مخصوصه ، پس مشخص است امتثال در اين موارد موقوف به معرفت آية الكرسي است . لهذا مىگوئيم : خلافى ما بين علما در آية الكرسي من حيث البدايه نيست ، به اين معنى كل علما متفق مىباشند كه اول آية الكرسي * ( « الله لا إِله إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ » ) * است لكن خلافى كه هست در آخر آن است ، يعنى آية الكرسى ممتد است تا * ( « هُمْ فِيها خالِدُونَ » ) * پس آية الكرسي عبارت خواهد بود از سه آيه يا چهار آيه .

--> « 1 » وسائل الشيعه ج 4 / 1047 ح 13 . « 2 » ثواب الاعمال ص 131 . « 3 » اصول كافى ج 2 / 621 ح 8 . « 4 » مكارم الاخلاق ص 288 .